Blog

Flower of life, “levensbloem”

De zon op de sneeuw lokt me naar buiten met Wolf in de buggy voor een wandeling, omdat ik weet dat het me goed doet, buitenlucht, buiten komen, ademen, denken en vergeten, loslaten, gewoon zijn. Mijn verstand zegt wandelen, maar mijn hele lijf wil niet mee. Nog maar op de brug aangekomen, is Wolf al in slaap. Ik beschouw dit als een teken dat ik ook mag rusten, ik luister naar mezelf, keer terug en zet me op de bank bij het water, gezicht in de zon, beiden genietend van de warmte, de ene in slaap, ik mijmerend met mijn ogen toe.

De natuur heeft alles in zich, niet teveel, niet te weinig, net voldoende, zo ook vandaag. Er is evenwicht, balans tussen de koude vrieskou en de stralende zon, de aalscholvers die in groep voorbij komen en kopje onder duikelen, de krakende sneeuw, de blauwe lucht, helderheid..

Is er helderheid in mijn leven? voldoende balans? voldoende rust? en tijd voor mezelf? Dat is waar ik mensen naar vraag: maak je genoeg tijd voor jezelf? en durf je die tijd ook te steken in een creatieve, intuïtieve schildercursus?

In het vorige jaar, dat nu reeds zover weg lijkt, begon in aan het schilderen van de levensbloem, de flower of life, op een houten tafeltje dat Wolf per ongeluk stuk maakte. Met het idee dat ik het evengoed kon herstellen en de vlekken kon wegwerken door erover te schilderen, koos ik voor de flower of life. Het bood me rust, de symmetrie, het gaf me voldoening het kleur te geven, kleuren die ik koos, die bij mij passen, de levensbloem in het goud.

Vandaag neem ik de tijd om af te werken, en of het dan helemaal klaar is, nee! of ja?! af genoeg, voldoende, niet perfect, maar wabi-sabi,… voldoende voor nu, wetende dat ik het nog altijd kan aanpassen, maar ook dat het niet hoeft… Ik word gelukkig van de kijken naar de vorm, naar de kleuren, het maakt me blij. Wat maakt jou blij?